Groene Dag.org

made to trust nature

K olijfblad

Tegenwoordige gezondheidswerkers begonnen pas met het gebruik van olijfblad-extract in 1995 en de resultaten die sindsdien zijn geobserveerd zijn bemoedigend. Olijfblad kondigt zich aan als een zeer beloftevol en wijd inzetbaar kruid. Zijn ondersteuning kan nuttig zijn in een wijde scala van aandoeningen. De eerste erkenning die het kreeg was als beschermer tegen ziekte in het algemeen. Talrijke wetenschappelijke studies hebben verslag gemaakt van de waarde van olijfblad tegen lusteloosheid, verlies van energie, schommelingen in de bloeddruk, als steun voor het hart- en vaatstelsel, en ter verbetering van de lichaamsweerstand.
Wat opvalt is dat olijfblad zijn sporen verdient in de behandeling van ziekten die te maken hebben met virussen, bacteriën of protozoën. Hieronder verstaan we griep, verkoudheden, candida infecties, meningitis, Epstein-Barr virus (EBV), encephalitis, herpes I en II, menselijk herpes virus 6 en 7, Herpes zoster, chronische vermoeidheid, hepatitis B, pneumonie, virale aandoeningen met diarree, tandinfecties, oorontstekingen, aandoeningen van de urinewegen en chirurgische infecties.
Mensen die een uitputtend leven leiden en hun lichaam niet de tijd geven om volkomen te herstellen, kunnen bijkomend vatbaar zijn voor verkoudheid en ontstekingen kunnen veel voordeel halen uit het gebruik van olijfblad - gebruikt over lange termijn- als een voorkomende factor. Sommige patiënten die het gebruikten, rapporteerden ook andere onverwachte voordelen van het gebruik van olijfblad, zoals verbetering van hun psoriasis, normalisering van hun abnormale hartslagritme, verminderde behoefte aan ‘troostmiddelen’, minder pijn van aambeien, tandpijn of chronische rusteloze benen.
In het begin van de 20e eeuw werd in olijfblad een bittere stof geïsoleerd, genoemd oleuropeïne, waarvan men dacht dat het aan de olijfboom zijn ziekteresistentie verleende.
In 1962 rapporteerde een Italiaanse onderzoeker dat OleuropeÏne de eigenschap heeft om de bloeddruk te verlagen bij dieren. Het opent de bloedvaten zo dat het bloed met meer gemak beweegt doorheen de bloedvaten. Andere Europese onderzoekers hebben deze uitspraak bevestigd en voegden eraan toe dat olijfblad in het bijzonder de coronaire aders versoepelden, en arrithmie ongedaan maakte, en ingewandskrampen voorkomt. In de daaropvolgende jaren identificeerde een Nederlandse onderzoeker dat een primaire substantie in oleuropeïn de groei van virussen, bacteriën, schimmels en parasieten belemmerde. Deze plantenstof was elenolisch zuur. Verder onderzoek deed ons meer begrijpen over deze substantie, die sterke antibacteriële, antivirale en anti-schimmelwerking heeft.
Een studie naar de veiligheid van het product - calcium elenolaat werd getest op proefdieren ten werd gepubliceerd door de pharmaceutische divisie van Upjohn in 1970. De studie concludeerde dat zelfs genomen in dosissen tot het honderdvoudige dan aanbevolen, er geen toxische of neveneffecten konden worden vastgesteld.
Het onderzoek bevestigt dat olijfblad een echt antiviraal kruid is, om een reden die nog niet geheel ontrafeld is. De hypothese van zijn werking is dat het op een selectieve manier een compleet virus-specifiek system kan afremmen in de besmette drager. Dit lijkt genezende acties op te wekken, die niet kunnen bekomen worden door antibiotica. De nefaste invloed van olijfblad op virussen wordt gezien als een vermogen om kritische aminozuurproducties voor virussen tot stilstand te brengen. Daardoor wordt verhinderd dat virussen zich vasthechten aan de celwanden of infiltreren in de besmette cellen en ze beschadigen. Ook de celdeling van de virussen wordt verhinderd.
Als antioxidant is olijfblad (of een extract ervan) beschermend tegen beschadiging van de bloedvaten, en goed voor het hart. Over langere tijd genomen, wordt aangenomen dat het de aderplaque weet af te bouwen. Olijfblad is samentrekkend en antiseptisch.