Groene Dag.org

made to trust nature

tijdschrift

Meer vertrouwen op de natuur

Vertrouw je leven toe aan de natuur
Hoe ver kan je gaan in je vertrouwen
in de natuurlijke krachten voor gezondheid en genezing?

Zo’n veertig jaar geleden schreef Albert Mosséri een boek met deze titel (in het Frans): “Vertrouw je leven toe aan de natuur”. Het boek handelt erover dat het naleven van de wetten die het leven in stand houden, de hoogste betrachting zou moeten zijn, van iedereen die gezondheid en harmonie in het leven wil bereiken. Het resultaat van die naleving zou dan de rijkste beloning zijn die jij als mens kunt bekomen. Jij, in de omstandigheden waarin je leeft, alles meegerekend: je graad van degeneratie en misbruik… vanaf nu heb je niets hoger te verwachten, dan door het toepassen van de beste voorwaarden voor het leven.
En toch zoeken mensen het vaak elders. Ze hopen op een onbekend elixir, een wondermiddel, een superfood, dat het ‘ontbrekende’ zou aanvullen. In plaats van gehoorzaam te zijn aan de wetten, zoekt men vluchtwegen en achterpoortjes, om niets te moeten veranderen aan voeding en levenswijze. Dacht men dat de wetten van het leven rekbaar zijn?
Ik ben altijd verbaasd hoe deelnemers aan cursussen en voordrachten nog zo gewillig zijn om dozen vol chemicaliën te slikken om de ontstekingen en de pijnen te onderdrukken, om effecten in het lichaam op te wekken, buiten de controle van het lichaam om, dingen doen die de autonomie van het lichaam schenden. Zelfs aan mij wordt gevraagd wat ik zou doen, indien ik kanker zou krijgen, of ik dan ook niet zou vertrouwen op chirurgie en chemotherapie en bestraling?
Ik denk dat ik redelijk hopeloos zal moeten zijn om dergelijke hopeloze beslissing te nemen. Serieuze onderzoeken geven aan dat dit voor misschien 2% van de behandelde gevallen een oplossing biedt. Maar wat gebeurt er met de overige 98% van de gevallen?
Als je in alle eerlijkheid een cijfer (van 0 tot 10) zou willen geven aan je vertrouwen in de natuur en zijn mogelijkheden om op te treden in ziekte en gezondheid, waar sta je dan?
Op onze laatste activiteiten, heb ik met aandrang verdedigd, dat de belangrijkste reden voor de cursus Voeding en Gezondheid en alle andere activiteiten van Groene Dag, erin bestaat om een groter vertrouwen in de natuur te krijgen. Dat vertrouwen kan er alleen maar komen door de ervaring met die krachten van de natuur. Als het alleen maar “van horen zeggen” is, of omdat het ergens in een boek staat, moet je er niet veel van verwachten.
Dr. Shelton was daar heel duidelijk in. In “Hygienic Purity” (Hygienic Review
september, 1973) schrijft hij:
Mensen en instellingen schieten tekort, ook als ze “Hygiënisch” worden genoemd, want ze verdienen niet die naam, omdat ze niet trouw zijn aan de beginselen van de natuurlijke hygiëne. Zij zetten zich niet volledig in om in overeenstemming met de natuurwetten te leven. Ze geloven niet sterk genoeg in de Hygiëne van het leven. We tonen onze trouw aan een principe door te leven naar de eis, niet door lippendienst. Als we worden
bestuurd door een principe en niet proberen om het te vervormen naar onze financiële interesses of zwakte, is dat precies het tegenovergestelde van wat door deze mensen en instellingen wordt nagestreefd. Als we vol zijn van een principe, volgen we het naar zijn uiteindelijke doel; we gaan niet proberen om het alleen te gebruiken voor ons gemak.

Ik heb natuurlijk niet het recht om bij deze mensen en instellingen de associatie met de Natuurlijke Hygiëne te ontkennen in elke laag, of smerige motieven te zoeken, maar zolang ze geloven in de genezende krachten van hun drugs en behandelingen, of het integreren in hun praktijk, heb ik twijfels. Omdat Ik ben gebonden aan de opperste loyaliteit aan die grote en fundamentele waarheid dat het herstel van de gezondheid overeen komt met de wet van de schepping. Dit betekent simpelweg dat de processen die we gebruiken bij genezing, dezelfde processen zijn als deze waarmee we tot stand kwamen; dat de materialen die worden toegepast bij het herstel van de gezondheid, dezelfde zijn als die waarmee gezondheid gebouwd en bewaard wordt, in de eerste plaats. Alleen die stoffen en invloeden die bruikbaar zijn bij het behoud van gezondheid, zijn bruikbaar bij het herstel van de gezondheid. Dit principe kenmerkt hygiënisten, met maar één uitzondering: namelijk, constructieve chirurgie, zoals toegepast in wonden, gebroken botten, ongevallen, ontwrichtingen, enz. Ik kan niet afdoen van de waarheid die ten grondslag ligt van het hygiënisch systeem, omdat degenen die aansluiten zijn praktijk vernederen met drugs of andere modaliteiten.
Deze beoefenaars vormen onbewust misschien, een klasse van "tussenpersonen." Ze nemen als motto het oude Latijnse aforisme, "Medio tutissimus ibis." Vertaald, betekent dit: "De veiligste weg is de middenweg." Ze nemen deze weg, omdat ze bang zijn van "uitersten." Dit is een slechte en zielige drogreden. Toen het eerst werd verklaard dat de aarde rond is en om zijn as draait rond de zon, was dit nieuw idee in strijd met de oudere dat de aarde plat is, stilstaat en het centrum is van de dingen, met de zon, de maan en de sterren in een baan er omheen. Dit waren de twee uitersten: hoe kon een middenweg "tussen deze twee uitersten" gevonden of aanvaard worden als de waarheid?
Alle revoluties, en Natuurlijke Hygiëne is een revolutie, werden geteisterd door hetzelfde conservatisme, dezelfde compromitterende geest. Ze zijn belegerd van alle zijden door degenen die behoudsgezind de ondergang van de nieuwe idee bewerken. Deze zogenaamde vrienden van de revolutie, vormen niet de voorhoede van de revolutie, maar stellen zich van tevoren op als agenten van de contra-revolutie. Hun invloed is altijd geweest om te vertragen en zelfs winst te maken.
De waarheid is altijd
extreem; de waarheid is nooit gericht op het bevredigen van partijen. Ze is confronterend in beide richtingen. De waarheid ligt niet tussen twee uitersten, maar is het ene uiterste of het andere. Het is niet tussen een platte aarde of een ronde aarde, maar het één of het ander.
Het zou kunnen dat je er niet van houdt om te beseffen dat de waarheid altijd extreem is en misschien vrees je ervoor om door te gaan voor een extremist. In plaats van het te vrezen, uit overwegingen van voorzichtigheid, van zelfrespect, zelfbehoud en van succes, moeten we de waarheid in zijn geheel aanvaarden en alles wat buiten die waarheid valt afwijzen. Toegepast op natuurlijke hygiëne, moeten we radicaal de principes die eraan ten grondslag liggen accepteren. Haar beoefenaars, om hen recht te geven op die naam, moeten, zowel in hun leven en praktijken, oprecht en eerlijk en onophoudelijk voldoen aan haar principes. Ze zouden net zo compromisloos moeten zijn als de volgelingen van enige gevestigde wetenschap en kunst. Net zoals een een christen geen mengsel maakt van christendom met demonie, maakt een Hygiënist geen mensen van Hygiene met therapeutische modaliteiten - ook niet met zgn natuurlijke remedies.
De weinige hygiënisten die in de voorhoede van het Hygiënisme ijverig gewerkt hebben voor de grote waarheden, hebben zich eraan overgegeven in het besef van iets groots en heerlijk, met een dergelijke kracht en leven. Iedereen die dat kan accepteren en integreert in zijn leven, staat voor dezelfde revolutie en kan niet deze heerlijke principes ondergeschikt maken aan of vermengen met drogredenen en verkeerde praktijken van de “genezings”scholen. Jarenlang hebben we het smalle pad van de Natuurlijke Hygiëne gevolgd. Wanneer de waarheden van hygiëne hebben geleid, zijn we vol vertrouwen, nederig, en we zijn niet teleurgesteld. De Natuurlijke Hygiëne heeft ons nooit laten vallen.
De medische scholen zijn verstoken van vaste principes. De fijne kneepjes en de complexiteit van de systemen zijn zo instabiel als drijfzand en zo veranderlijk als de wind. De theorie van vandaag wordt verdrongen door die van morgen; de praktijk van vandaag leidt naar een nieuwe toekomst. Praktijken die in de mode zijn in één generatie, worden veroordeeld door de volgende. Alles is chaos; alles is verwarring; alles is onzekerheid. Twijfel omhult al hun theorieën en wantrouwen omringt hun modaliteiten.
We kunnen het niet veroorloven om de eeuwige zekerheden van de Natuurlijke Hygiëne te mengen met de vluchtige drogredenen van de medische richtingen. We kennen de openbare regel in de biologische wereld en wij baseren onze praktijken op de onveranderlijke principes van de natuur. Dit zijn onze overheden en ze zijn oppermachtig.
De wetten van de natuur zijn groter dan de grootste mannen van alle medische richtingen. We bestuderen het menselijk organisme uit het oogpunt van de natuurlijke wetten en behoeften en we hebben vertrouwen in de normale middelen van het leven.
Als de beoefenaars van medische richtingen niet de eenvoudige principes die ten grondslag liggen aan natuurlijke hygiëne begrijpen, kunnen ze niet weten niets begrijpen van de superieure effectiviteit van de normale elementen van het gezonde bestaan. Als ze de natuur zouden verkennen en aannemen als een kunst, kunnen ze niet tegelijk hun therapeutische waanideeën blijven omhelzen. We kunnen ze niet stoppen, maar we moeten de eerlijke naam van de Natuurlijke Hygiene vrij houden van besmetting met enige toevoeging.
Ze lijken niet te begrijpen dat de ware kunst van de verzorging, zowel van de gezonden als van de zieken, moet worden gekenmerkt door eenvoud van middelen. Mensen die een onwankelbaar vertrouwen hebben in de basis-principes van de hygiëne, een vertrouwen zonder diepten, gekoppeld aan tijd en ervaring, dat genezing het voorrecht is van het levend organisme… zulke mensen zijn geschikt om de naam van de Hygiënist dragen.
Heb ik beweerd dat de Natuurlijke Hygiëne volwassenheid heeft bereikt? Zeg ik dat we nu in het bezit zijn van alle kennis van de principes en over de toepassing van middelen? In geen geval. Naast onze huidige kennis ligt een gapende diepte. Wat we weten is maar een zandkorrel van de totale kennis die nog moet worden nagevorst over dit uitgestrekte onderwerp. Maar het feit dat er nog veel te leren is, rechtvaardigt niet om op te geven wat we wel weten, en in de plaats drogredenen en schadelijke praktijken uit de medische dwalingen aan te voeren. Onze kennis moet worden verhoogd, door meer intense praktijk van de waarheden die nu bij ons horen. Laten we een beetje dieper graven, een beetje meer analyseren, de waarheid scheiden van het schuim in een steeds grotere mate, maar laten we niet de bodem uithollen door te graven in de mest van therapeutische systemen zonder toekomst. Laten we trouw zijn aan de principes en praktijken van de hygiëne en proberen deze te verlengen. Laten we dit systeem eren en verkondigen van de daken. Laat ons onder geen verzoeking afwijken. Laat hen die betoverd zijn door
het geloof in vergif in hun dwaasheid, maar laten we niet instemmen met de toevoeging van een deel van de vergiftigingspraktijken in de Natuurlijke Hygiëne. Laten zij die vertrouwen in de genezende deugden van elektriciteit, watertoepassingen, bakken en invriezen, manipulaties en zoveel andere therapieën, naar hartelust verder doen in hun illusie, maar laten we dergelijke praktijken en valse theorieën weghouden uit de Natuurlijke Hygiene.
Het is niet nodig dat we hard spreken, tegen de beoefenaars van deze verschillende systemen of hun volgelingen veroordelen, maar we moeten de mensen het feit voorhouden dat de Hygiënist geen drugs, geen behandelingen en geen manipulaties nodig heeft; dat hij een betere manier heeft, een manier die wordt gevonden in de natuurlijke orde en die zal niet voorbijgaan met het verstrijken van de huidige generatie van de ziekte-behandelaars. Wat een heerlijk werk dat we moeten doen!
Als we de mensen opleiden in de mate dat ze de schadelijkheid van drugs en behandelingen begrijpen, en de waarde van
de normale elementen van de gezondheid realiseren, zullen we de machtigste revolutie kennen die ooit heeft plaatsgevonden in het menselijk bestaan. We moeten meer natuurlijke hygiëne hebben, niet minder. Als beoefenaars zich voordoen als hygiënisten, terwijl ze maar sommige hygiënische principes aanhangen als een zwakke aanvulling op hun therapeutische modaliteiten, moeten ze beseffen dat deze schadelijk zijn voor het systeem dat ze zelf huldigen. Ze vertragen de voortgang van een revolutie die, als ze is voltooid, al de medische waanzin in de vergetelheid zal vegen.”
Herbert M. Shelton

Vertrouw je leven toe aan de natuur
Gewoon afwachten, rusten, er wat tijd laten overgaan, voorwaarden scheppen waarin genezing vanzelfsprekend is, en tegelijk vermijden wat de genezing verhindert of uitstelt. Het lichaam kan het, het lichaam doet het. Het wacht op een kans, het goede moment, op de dag waarop de oorzaken van ziekte niet meer zullen bestaan, omdat ze wijselijk uit de weg worden gegaan, omdat mensen begrepen hebben dat oorzaken gevolgen hebben. We staan te popelen, we willen iets doen, maar wat? Wat is het beste? Waar vind ik hulp en kracht? In onze haastige tijd, willen we snel genezen, snel de symptomen kwijt… maar dat is niet hoe de natuur werkt. De natuur doet het grondig, in de diepte. Begin te onthaasten. Geef ziekte de tijd. Zie ze niet als je vijand. Rust en doe niets. Ja, je wil iets doen, want dat hebben we geleerd. Je mag het niet op z’n beloop laten. OK. Doe iets door niets te doen. Platte rust, alles op vakantie : je spijsvertering, je gedachten, je zorgen en bezigheden, je spieren, je lijf…
Laat nu de natuur maar werken. Drink water, al of niet met citroensap, houd je warm en beleef een moment van vrede en harmonie. Je lichaam werkt hard - omdat jij nu niets doet. Daar heeft het op gewacht.


Kneipp Quote