Groene Dag.org

made to trust nature

melk
Melk, Het niet-zo-perfecte Voedsel.
Dr. Melvin Page, ¨Health and Disease¨.
vert. Rob Hundscheidt

 De laatste tientallen jaren werden we er toenemend naar toe geleid te geloven dat melk onmisbaar is voor een harmonische gezondheid. De propaganda over melk is zo intensief geweest dat het als een shock op ons overkomt als we horen dat melk toch niet zo geweldig voor onze gezondheid is, en daarentegen zelfs slecht. De reclame die ons onder hoge druk zet om melk te drinken, leidt ons naar het oude spreekwoord dat zegt dat als je lang en indringend genoeg laat horen dat iets waar is, dat mensen uiteindelijk tot dat geloof komen, zonder daarna nog ooit te gaan vragen waar die bewering eigenlijk vandaan komt en of dat werkelijk zo is. Het lijkt erop dat dit grotendeels waar is voor melk. Van de wieg tot het graf horen we ¨drink je melk¨ voor goede gezondheid, tanden en botten - en dit doen we dan ondanks dat onze tanden verder achteruit gaan, ondanks dat onze botten broos worden, en ondanks dat we voortdurend kouvatten, en allerlei andere ziektes.
Het is duidelijk dat melk niet zo een gezond voedsel is als dat het publiek geneigd is te geloven. Maar voordat we gaan zien wat de autoriteiten daar over zeggen, gaan we eerst kijken wat melk eigenlijk is.

Voordat een kind geboren wordt, wordt het zich ontwikkelende kind door de moeder van zuurstof voorzien en klaargemaakt om voedsel te gebruiken voor de ontwikkeling van het bloed. Na de geboorte ademt het kind zelf, maar het moet nog altijd voedingsstoffen van zijn moeder binnen krijgen, die worden voorzien in de vorm van haar melk. In feite vervangt de moedermelk het bloed waarmee de zuigeling van te voren werd gevoed. Melk lijkt op bloed. Het is bloed zonder de ademhalings-substanties - dat zijn de rode bloedcellen en het bloedpigment. Om deze reden kan melk toepasselijk als wit bloed beschreven worden, omdat dit precies datgene is wat het is.
Elk zoogdier produceert melk voor zijn nakomelingen en is anders voor iedere melkproducerende soort, net zoals ook hun bloed anders is.
De melk die door elk soort dier geproduceerd wordt - zoals mensen, honden, paarden en koeien - is door de natuur ontworpen voor zijn nakomelingen. Melk is er voor bedoeld om een beperkte periode gebruikt te worden, die zo lang is tot de nakomelingen zich voldoende hebben ontwikkeld om gewoon voedsel te kunnen eten.
Alle dieren weten als de tijd van ontwenning van de melk gekomen is - en bij mensen gebeurt dit als de baby tanden begint te krijgen, en het voor de moeder niet meer aangenaam is om het kind te voeden - omdat de beet van de baby pijn doet. Dit geeft aan dat melk uit de voedingswijze weggelaten moet worden, en het kind dan moet beginnen om gezond vast voedsel te eten, zodat hij gezond en sterk kan opgroeien.

Wij zijn een land van koeimelkdrinkers, maar die melk is eigenlijk voor het kalf bedoeld, en niet voor de mens.
Koeimelk is heel anders dan mensenmelk. Om te beginnen is een kalf een ruwer schepsel dan een mensenbaby en daarom is koeienmelk overeenkomstig ook ruwer samengesteld.
Als koeienmelk onderzocht wordt onder een microscoop, dan wijzen de proteine-molecules zich uit als nevelige lichtpunten, terwijl die van mensenmelk niet zo makkelijk kunnen worden gezien omdat de proteïne van mensenmelk veel fijner is. Ook kan er een verschil in de werking worden opgemerkt in de maag van de mens. Als een kind koeimelk gevoerd wordt, dan vormen zich klompen kaas in de maag, en als een kind overgeeft, dan is het kaas wat hij uitbraakt. Het is anders als dat kind mensenmelk kreeg en dan zou overgeven, dan komen er alleen fijne vlokjes uit.

De melk van elke dierensoort bevat groeihormonen in een concentratie die geschikt is voor de ontwikelingsvereisten van de nakomeling van die diersoort. Deze groeihormonen zijn afscheidingen van de achterste hypofyseklier die de groei  bevordert en controleert. Zoals iedereen kan zien is het groeihormoon van de verschillende dierensoorten anders dan die van de anderen. 

Zo verdubbelt een konijn zijn oorspronkelijke geboortegewicht binnen 6 dagen tijd, een hond in 9 dagen, een schaap in 14 dagen, een geit in 22 dagen, een koe in 47 dagen, een paard in 60 dagen, en een mens verdubbelt zijn geboortegewicht in 180 dagen. Het werd uitgelegd dat deze groeihormonen in feite alle hormonen zijn die door de endocriene klieren worden uitgescheden, en zijn zoals krachtige kleine waterstofbommen. Het is makkelijk te raden welk effect het groeihormoon van een koe - dat het hoofdzakelijke ingrediënt van koemelk is -  op een mens kan hebben. 
Sommige mensen denken dat de overconsumptie van melk heeft kan bijdragen dat veel Amerikanen zo lang worden, ondanks dat ze niet speciaal een uitstekende gezondheid hebben. Als het kind die melk drinkt, dan werken die groeihormoen op dat menselijke kind in. Als hij is geboren met een overactieve hypofyse, dan krijgt hij zo een dubbele dosis (of meer) van een groeistimulant binnen, dat er in kan resulteren dat zijn groei hem bijzonder lang en scharminkelig kan doen worden - het bonenstaaktype.  
Deze hormonen - toegevoegd aan wat het lichaam gewoonlijk zelf produceert nadat het door de zuigelingstijd heen is gekomen - kan het lichaam in zulke chemische onbalans brengen om het een hoop andere ellende te laten opleveren.
Mogelijk ligt er ook een verband tussen bepaalde soorten kanker en hogere consumptie van koeienmelk.

Het is door een tiental jaren heen opgevallen dat het voorkomen van bepaalde soorten kanker primair daar in die gebieden en landen voorkomt, waar de consumptie van koemelk erg hoog is, en een groot deel van de voedingswijze uitmaakt. Bij dat soort kanker worden de grotere cellen gewoon gek - cellen die vlug groeien en die de normale cellen van het lichaam gewoon opvreten - en het kan erg goed zo zijn dat zulk een toestand kan worden bevorderd door het voortdurend innemen van deze groeihormonen, die door de natuur bedoeld waren om een kalf te bevorderen in zijn groei, en niet een mens.
Tegenwoordig kan dit probleem zelfs nog acuter zijn omdat melkkoeien zoiets als ¨freaks¨ zijn geworden. In een poging om koeien steeds meer melk te laten produceren over een altijd langere periode, worden koeien gefokt en ontwikkeld zodat ze overwegend lijden aan een overactieve hypofyseklier, en deze groeihormonen zitten natuurlijk duidelijk in de melk die ze geven, en wel zitten die dan in de proteïne van de melk. Zoals Maynard Murray, M.D. beschrijft, worden die niet geaffecteerd door koken en pasteuriseren of andere verhitting. Daarom worden ze niet alleen in de melk aangetroffen, maar ook in alle andere melkproducten zoals kaas, alhoewel niet in dikke room of boter. Het zijn dierlijke vetten die overwegend met de melk meekomen, en daarom is het veiliger als men deze producten gebruikt. Daarom raden we aan om melk te vervangen door room; voor een kop melk kan men ⅓ kop dikke room verdunnen met 2 koppen water (als men toch al melk wil gebruiken).

Koemelk verschilt ook in vele andere opzichten van mensenmelk. 77% van de fosfor in mensenmelk zit er in de vorm van organische samenstellingen, die overwegend overeenkomt met die van het menselijke lichaam, terwijl 28% van de fosforsamenstellingen die in koemelk zit van een an-organische soort is  Het lichaam van een kind moet zich veel zwaarder inspannen om de fosfor van koeienmelk te kunnen gebruiken dan in het geval van mensenmelk, waar de noodzakelijke inspanning daarvoor gemakkelijk en natuurlijk is. Deze situatie kan als volgt worden uitgelegd:  Elk kind moet bouwstenen voor zijn lichaam hebben. Echter, de bouwstenen die het van koeienmelk krijgt zijn daar aanwezig in grote blokken en moeten met inspanning klein gemaakt worden naar de juiste proportie.


Daarentegen is het zo dat als het kind via zijn moedermelk die bouwstenen binnen krijgt, dat die precies op de juiste grootte zijn en direct kunnen worden gebruikt.
 Vele jaren geleden zei dr. I.M. Rabinowitch - destijds directeur van het Metabolism Department of Montreal General Hospital - al dat de melkindustrie ons lichaam het liefst met melk wil overspoelen. Hij vraagt of melk eigenlijk wel een ¨onmisbaar deel¨ van de volwassen menselijke voedingswijze is. Het antwoord is ¨nee¨. Kort gezegd wordt melk door het volwassen zoogdier na de geboorte van de nakomelling bijna een maand tot een jaar lang gegeven, en verschilt van andere diersoorten. Daarom wordt geen dier in de natuur na het afwennen van melk nog verder van die melk, of van andere melk voorzien. Het is duidelijk dat melk geen natuurlijk voedsel voor het volwassen dier is, en omdat deze dieren goed verder leven en voortplanten kan men makkelijk zien dat een volwassen voedingswijze alle noodzakelijke voedingselementen bevat die anders zouden moeten worden voorzien via de moedermelk. De mens is niet anders dan al deze andere dieren m.b.t. de voedingswijze.
Melk heeft zich uitgewezen als een incompleet voedsel, zelfs voor de jonge dieren. Nauwelijks na enkele maanden leeftijd, moeten de kalveren ((in de stal )) minerale supplementen in hun voedsel krijgen, of anders zullen ze waarschijnlijk sterven aan anemie. Ook het tempo waarmee deze ongezonde toestand zich zal voortzetten, ligt aan de hoeveelheid melk die geconsumeerd wordt, omdat melk geen geschikt voedsel is voor de voorziening aan noodzakelijke elementen voor de bloedopbouwende organen van het lichaam.
Dit werd experimenteel bewezen bij proeven op ratten.
Dr. J. Sim Wallace, die een uitstekende medische tand-wetenschapper was, schrijft in zijn boek
The Physiology of Oral Hygiene, dat daar waar in een  land overvloedig melk en suiker aanwezig is, je bij die mensen die de meeste melk en suiker eten, een rampzalige achteruitgang van het gebit kunt zien, ongeacht welk vitaminegehalte er in zit.
Het zou er op lijken dat tegen deze tijd de diëtisten zouden moeten weten dat de hygiëne van de mond niet gewaarborgd wordt door melk, brood dat in melk geweekt wordt, melkdesserten, melk en crackers. Deze en vele andere voedselsoorten staan in dezelfde categorie, en zijn voorbeelden van dingen die
niet zouden mogen worden aanbevolen aan iemand die gezonde tanden en goede mondhygiene wenst.
      Vele jaren geleden begonnen de medici referenties te maken naar de onjuiste nadruk die op melk ligt, en die hoofdzakelijk gebaseerd was op beperkte experimenten met dieren.
Dr. William Dock, die een bijzondere specialist was op het gebied van coronaire ziekte, rapporteerde dat ondanks dat jonge Japanse mensen dagelijks aan lange uren lichamelijk werk blootstonden, ze een relatief hoge immuniteit tegen atherosclerose en coronaire ziekte hadden - ziektes die in de VS toenemend alarmerend op de voorgrond traden. De Japanners drinken geen melk en Dr. Dock gelooft dat dit een van de redenen is voor hun immuniteit voor degeneratieve hart- en bloedomloopziektes.

Er is zoveel te zeggen over het gebruik van melk en industrievoedsel, Maar ik hoop dat de gegeven argumenten voldoende zijn om voeding te zien in zijn natuurlijke context.
Melk drinken door kinderen en volwassenen is niet natuurlijk.

Maar er zijn meer argumenten die je kunnen helpen je melkobsessie te doorbreken.

Kijk naar wat Collin Campbell erover te zeggen heeft in zijn “China Study”
of luister naar wat Professor Walter Veith over melk en zuivel leert in zijn serie “Udderly Amazing” (You Tube of via Adventmedia.nl)